Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Hayat bu sevdalım bir çizgi değil
Hasrette var vuslatta hep gülünmez
Renkler sesler tatlar kokular aşkta
Kalbe yazılan anılar silinmez

Bazen kavga bazen sevda topyekün

Bilir misin benim için sen nesin
Tanrı vermiş servetini sevmişim
Yüreğime işler o bülbül sesin
Kalbimdeki hasretini sevmişim

KALBİMDEKİ YARA KİMDEN ARMAĞAN

Sevda yanım isyan tövbemde pişman
Kime ne diyeyim ben bana düşman
Bir gülün gülüşü kaç derde yeter
Kalbimdeki yara kimden armağan

Beni benden etti kız senin aşkın
Yoğu var eden bir ölüm olmuşsun
El gibi uzaksın yâr gibi yakın
Kalbimi kanatan gülüm olmuşsun

Sen bana ne yaptın ne iş eyledin

Kalbimizin hastalıkları sanki
Öfkemiz kinimiz kıskançlığımız
Müsebbibi kimdir nedendir Saki
Doymayan nefsimiz şu açlığımız

Harami eline düşerse bilgi

Aşk hak kelamıdır kâmile söyle
Tüccar öğrenirse kâra dönüşür
Riyasına  ya çerçeve ya hile
Zalimin elinde dara dönüşür

Ayeti kelime yozun elinde

Muştulamak için yarene yâre
Hiç durmadan kanat çırpan bir kuşum
Uçar dururum bahardan bahara
Gahi vurulmuşum, kâh savrulmuşum

Hani gülümsesin diye memleket

Muştulamak için yarene yâre
Hiç durmadan kanat çırpan bir kuşum
Uçar dururum bahardan bahara
Gahi vurulmuşum, kâh savrulmuşum

Hani gülümsesin diye memleket

Dili yalan kalbi kin gönlü irin
Kalkıp gelmiş çakallar sofrasından
Yüreğini bulandırdı şiirin
Geçilmiyor kibrinden tafrasından

Yüz cümlenin doksan dokuzu kasa

Bu nasıl bir devran bu nasıl düzen
Sevda kavga derdim meğer kalmamış
Kör itin öldüğü yere git derler
Yeryüzünde bize bir yer kalmamış

Para mal mülk servet bitmez bir yarış