Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Mehtap sensin bahar sensin bahçe sen
Misk amber kokunu sür yavaş yavaş
Bağından gül deren bir bahçıvan ben
Halım hatırımı sor yavaş yavaş

Madem seviyorsun bu halın nedir
Ya acıma gel ya da yamacıma
Hangi yönden essem dalın eğilir
Ya yamacıma gel ya da acıma

Seyrine doyamadığım resimsin

YAYLAYA BAHAR GELİNCE

Yaylaya bahar gelince
Sevdalı bir kıza benzer
Papatyalar çiğdem nergiz
Gözkırpan yıldıza benzer

Her ne yazsan eksik kalır
Yazan varsa beri gelsin
Kapısında bir kul olur
Ozan varsa beri gelsin

Bir sefer okunan türkü

YAZBOZ DEFTERİ DEĞİL Kİ SİLEYİM

bilmem neyi nasıl sayıyorsun da
nasılım nerdeyim şöyle bileyim
gönül defterinden sil diyorsun da
yazboz defteri değil ki sileyim

Sanır mısınız ki benim her şiir
Yazdıran sevdiğim yazan el benim
Sözcükler dizilir yan yana bir bir
Baktıkça mest olan o gönül benim

Ne şairim ne evliya ne ermiş

Neler olmuyor ki ey can hayatta
Gönül yangınlarda üzüldü geçti
Gün oldu dugrusu gün oldu hata
Öyle bir öyküydü yazıldı geçti

Aşkı mahfuzda en son satıra

Neler olmuyor ki ey can hayatta
Gönül yangınlarda üzüldü geçti
Gün oldu dugrusu gün oldu hata
Öyle bir öyküydü yazıldı geçti

Renk koku olmuşsun güle nergize
Sen ki gönlümdeki pınara göze
Türküye söz ettim Şiire dize
Öyle bir sevda ki yaz yaz bitmiyor

Sıra dağlar iki gönül arası

Yediveren aşka tutulmuşum ben
Kalbini bağ bahçe edip ek beni
Katar katar sevda gönül yüküm sen
Aşkın kervanıyım gel de çek beni

Gönlümün hüzünü neşesi sensin