Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

YÂRİN YARASINI ÖPÜP BAĞLADIM

Hüznümden yalnız bir yar anlar dedi
Yârin yarasını öpüp bağladım
Yıllardan hâtıra yadigâr dedi
Çeşmim yaşın döküp ağladım

YÂRİ YARENİNE SAYAR DOST SENİ

Söz derman olursa kedere derde,
Yâri yarenine sayar dost seni.
Söz altın olursa beşi bir yerde,
Sıcacık gönlüne koyar dost seni.

YAR SÖYLEDİ BEN DİNLEYİP AĞLADIM

Varıp da yanına o nazlı yârin
Kör söyledi lal dinleyip ağladı
Meğer hali benimkinden de derin
Yar söyledi ben dinleyip ağladım

Derviş kaftanının içinde şeytan
Herkese kapını açmak zor oldu
Besmele çekerek söylenir yalan
İyiyi kötüyü seçmek zor oldu

Doğru sözün diken olup batıyor

Öyle bir yoldayım ki hey erenler
Sıra sıra selvi karşı karşıdır
Aşkın ocağından gül el verenler
Aşk dediğin bin bir çeşit çarşıdır

Sevgi onda bilgi onda can onda

YASAK

düş yasak,
düşünmek
aşk yasak öpüş yasak.

YASAK YASAK NE YAPSAK
Ağlamak yasak
Gülmek yasak
Öfke yasak
Tepki yasak
Yol yasak sokak yasak

YAŞAMIN CAN SUYU SEVGİYMİŞ MEĞER

Gönlünde görenin gülü açılır
Yaşamın can suyu sevgiymiş meğer
Bulutlar dağılır gönlü açılır
Yarin güzel huyu sevgiymiş meğer

YAŞAMAK GÜZELDİR ELBETTE

Yaşamak güzeldir elbette
Mesele sebepte
Mesele sevgiyi nakış nakış işlemekte
Mesela cambaz bile olsan

YEDİVEREN AÇSIN GÜLÜN SIRHAMİ

Yüreğin yuvada çırpınıp durur
İnsana titresin telin SIRHAMİ
Ozanı, halkı ve hak yolu korur
Pir elinden aldın dolun SIRHAMİ