Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Bu nasıl bir nefis bu nasıl yapı
Dünyayı tüketti yine doymuyor
Dinsiz imansız tek kâr hesabı
Bana ne deriz de gönül koymuyor

Ar namus tertemiz çıkmış da yoldan

Hayal deği serap değil düş değil
Gönlüm bulutlansa sezen nerdesin
Tepeden tırnağa sevda taş değil
Gönül buzumu çözenim nerdesin

Görsem seni gönlüm çiçeğe durur

GÖNÜL DEDİĞİN BİR BAHÇE GİBİDİR

Gönül dediğin bir bahçe gibidir
Bakarsan çeşit çeşit güllü olur
sevgi daim geçer akçe gibidir
Sevdiğin sevmeye gönüllü olur

Gönül dediğin öyle bir dergâh ki
Ya sarhoş ya saki olmadan girme
Kapısının açarı yalnız aşk sevgi
Sakın o deryaya dalmadan girme

Gönül defterime adını yazdım
Sil desen de ismin silinmez gayrı
Ne gelirse başım gözüm üstüne
Nerde nasıl biter bilinmez gayrı

Ne kadar uzaksa o kadar yakın

GÖNÜL DEFTERİME BAKTIM NELER VAR

Gönül defterime baktım neler var
Boyası gözyaşı bir kalem gördüm
Gâhi yarar gâhi külliyen zarar
Kim yerde ibreti âlem gördüm

Halım havalimi  sorarsan eğer
Gönül defterimi aç bak neler var
Her nere dokunsan bir yaraya değer
Baykuşlara mesken viraneler var

Gönülden zenginim şerden fukara

GÖNÜL DEFTERİNE SEN DE YAZ BENİ

Bu gün esir aldı bir kaşı keman
Yerle yeksan etti bir çift göz beni
Gülüşü yıkadı sarhoşsam ondan
Darmadağın oldum gel de diz beni

Gönül defterini açma ne olur
Hem sen üzülürsün hem ben ağlarım
Konduğun dalımdan uçma ne olur
Hem ezilir hem karalar bağlarım

SEVENİ SEVENDEN ALAN İSTANBUL

gönüllerde hasret gözlerde acı
seveni sevenden alan istanbul
sokaklar dilenci gönül dilenci
o taşın toprağın yalan İstanbul