Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Garibin yüzüne gülmeyen hayat
Elinde gurbetten başka ne kalır
Sevgisi yoksulluk gam keder feryat
Gönlünde hasretten başka ne kalır

Muhannetin sözü söz değil ataş

Yine duman duman karşı ki dağlar
Dağın yücesinde kâr bulunmalı
Gülüver yüzünü gel kamer eyle
Güzelin yüzünde nur bulunmalı

Bir bahçeyi nidem gül olmayınca

Kuşlar kulabalar güller dillenmiş
Baharda hasrete talip mi olur
Kışın sonu cemre cemre üstüne
Gam kasavet aşka galip mi olur

Ruh eşini bulmuş yol bir yolak bir

GÖNLÜNDE EKECEK YER GEREK BANA
Nideyim görmeyen gözü nideyim
Yârin her halini gör gerek bana
Azat eylemişim gayrı bu gönlü
Yaramı saracak yar gerek bana

Ziyaret olmuşsun bayram gününde
Dalına konuk olsaydım sevgili
Kuşun kurdun kulabanın önünde
Gülüne konuk olsaydım sevgili

Alıp gelsen gülünü gülüşünü

GÖNLÜN İLE DOKUN DİLSİZ ACILARIMA

Gönlün ile dokun dilsiz acılarıma
Melül gül yüzünle affet bağışla beni
Özür dilemeye hiç de yüzüm yok ama
O gönül gözünle affet bağışla beni

Sevda akan su gibi olmayınca
Bir gönüle sözü mü geçer zor ile
Fidan kurur kökü su bulmayınca
Bir ömür geçer mi ahuzar ile

GÖNÜL AYRILIĞA HİÇ HAZIR DEĞİL

Bu gönül sevdayla çiçeğe durur
Sana olan sevdam öyle sır değil.
Sevdan olmayınca bu pınar kurur
Gönül ayrılığa hiç hazır değil.

Gönül bahçem şimdi bir yangın yeri
Aşka sevdaya düşman olmuş dünya
Gayri yola gelmez sevdam firari
Kimisi asi der kimi eşkiya

Dalıma dalıma bir acı poyraz

GÖNÜL BAHÇENDE BİTER BU YOLCULUK

Ne zaman yüzüne baksam sevgili
Gözlerinde mendil sallar bir çocuk
Dört köşesi gül oyalı mendili
Gönül bahçende biter bu yolculuk