Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

ÇOĞUL BİR YALNIZLIK AŞKIN KENDİNDE

Bu nasıl çark bir hengame bir telaş
Yoksul yoğun varsıl varın derdinde
Söz anlamsız elimiz kor göz ateş
Mülteci bir hasret sürgün kentinde

Çoğul bir yalnızlık gönüller kırgın
Ben beni arayan garip bir yolcu
Bir yanım gül gonca bir yanım yorgun
El eleyken bile gözler yabancı

Şu yalan dünyada ne kalır baki

Uzun cümlelere gerek yok öyle;
Süslemene hele.
Yeter ki içten bir 'sevgilim!' de,
Çok bile

Mahmut Nazik 12 Kasım 2020

ÇOK CÜMLELERİM VAR, SANA MÜSAİT

Haydut gibi, sülük gibi,
kene gibi, bit gibi;
Tefrit gibi, ifrit gibi
Çok kelimelerim var;

Yaraları göz göz ağlar da durur
Çiçeği goncada dal mı kesilir
Gönlümde uç vermiş bir sevda büyür
Yârin gülüşünden gül mü kesilir

Kış kıyamet demez atar da durur

Eğer sorarsan nedendir niyedir
Hani var ya gönderdiğim o çiçek
Bir senin eline yakışır ancak
Kıymetini sen bilirsin diyedir

Her dala yakışan gülüşün vardı
Kaç renkti elvanın nerde sevdiğim
Mihrican mı vurdu hoyrat mı değdi
Çiçek açan yanın nerde sevdiğim

Hani tebessümün güneşe nazır

Nerede ne zaman adını duysam
Çiçek açar gönlüm hemide dal dal
Ne gündüzüm gündüz ne akşamım akşam
Ah be canım sevdiğim delal

Çizik attım sende önce her güne

ÇİÇEKLER DÖKÜLMÜŞ MEYVELER ÇAĞLA

Haziranda ölmek var ya
Hem de harmana beş kala
Gel ağla
dön ağla

ÇİÇEKLER GÜLÜMSER HAYELLERİME

Öyle bir sevda büyür ki gönlümde
Çiçekler gülümser hayellerime
Sevda da bizimle aşk da ölüm de
Kardelenler düşerken ellerime