Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Dört nala sürdüm de deli gönlümü
Bir güzelin önünde düşürdü beni
Çamurdan balçıktan bir ruhsuz adem
Aşkın ateşinde pişirdi beni

Meçhule giden ıpıssız bir yoldum

dostluk güzel şey kardeşim
aşk her şeye değer
öye şartsız çıkarsız değilse eğer

Mahmut Nazik

İçimde bir dostum var ki
Gündüz güneş gece ayım
Kâh himmetim kâh hatayım
Her daim benimle saki

Gönlümün şükrü muradı

Bu nasıl midedir nasıl işkembe
Yedirdik yedirdik doyuramadık
Gösteriş debdebe israf şaibe
Hak dedik devlete duyuramadık

Umutlar tükendi yarına dair

DÜNYADA GÜZELİN DOSTU YOĞUMUŞ

Ceylanın düşmanı ne de çoğumuş
Gülün derdi sıra sıra dağımış
Gün vurur gülleri döner yel vurur
Düyada güzelin dostu yoğumuş

Düğüm üstüne düğümler atarak
Kendi kozamızı örüp dururuz
Aşktan sevgi korkağı bilgiden ırak
Biri birimize ürüp dururuz

Ne elin özgür ne ne belin ne dilin

Gündüz çiçek gece yıldız yağar da
Her gün başka doğar her güneş yeni
Dünde kalmak da ne ala baharda
Dünkü güneş bu gün ısıtmaz seni

Dün başkaydık ey can bu gün bir başka

Canı canan demişin diyemem ağyar
Söyle nice derin seyrin dünyada
Sorarsan gönlümde yerin ne kadar
Sevdiğin kadardır yerin dünyada

Hele düşün neyin var neyin kalır

Dünya dediğin bir misafirhane
Sen iyi bir konuk musun ona bak
Âşık olan sevdiğine pervane
Sen sadık bir maşuk musun ona bak

Elbette güzel şey sevmek sevilmek

Allah! Allah! neler ister
İkbal için irşat molur
Köre varlığını göster
Dünya için salat molur

Dokuzunda çocuk gelin