Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Dünya yalan imiş madem
Mülkünü neylesin adem
Çarkına ağlayamam ki
Aldığım nefes ķâr her dem

Aşk dediğin gönül bağı

BAM TELİ
Dut ağacın dağlamışım
Bağlamamla ağlamışım
Yârimin sırma saçını
Bamteline bağlamışım

A sevdiğim koynun aşkın dergâhı
İçten bir gülüşün doludur bana
Gönlümün kâbesi ziyaretgâhı
Cennetiâlânın yoludur bana

Cahil başım ham meyvayı olduran

Gül yüzün mü gülüşün mü
Bilmem sende ne buldu yâr
Seni ilk gördüğüm anda
Bana bir şeyler oldu yar

Dağda ceylan pınarda su

BANA DA AŞK İLE İMTİHAN DÜŞMÜŞ

Şikayetim vardır Gani Sübhan’a
Merdin kismetine hep hicran düşmüş
Güzeli zemmettin yedi cihana
Kötünün payına civan can düşmüş

BANA DOSTÇA DÜP DÜZ BİR BAKAN GEREK

Çek üstümden senin bakışın şaşı
Bana düp düz dostça bir bakan gerek
Geç kalmışsın nideyim gözü kaşı
Özüyle sözüyle bir yakan gerek

Ne olursan ol bu sınav yerinde
Bakacak bir yüzün kalsın gerinde
Özün derviş eyle yolun hak yolu
Cevher yüzeydedir bazen derinde

Aşk olsun sevgili aşk olsun davet

BAKİ OLAN NE VAR Kİ ŞU YALAN DÜNYADA

Baki olan ne var ki şu yalan dünyada
Şiire düşen gülün gülüşünden başka
Gel gör ki hırsın kör nefsin emrindeyiz
Aht aman bir ömürde son sözümüz keşke

BAKIŞI BAHARI ALIP GETİRİR

Her ne zaman hüzne hazana düşsem
Bakışı baharı alıp getirir
Öylesine yıldız yıldız bir gizem
Seheri neharı alıp getirir

Ah ki deli dolu bu gönül kuşum
Gidip hangi dağa uçtu bak hele
Ah ki geç açılan gençlik gülüşüm
Gidip hangi dalda açtı bak hele

Nasıl da uçurum nasıl sarp yolu