Mahmut Çiçekdağı Şiirleri - Şair Mahmut ...

Dalından kopan sararan yapraklar gibi
Ömrümden sensizliğini kopardım
Durgun bulanık akarsular gibi
Yüreğimde sevdanı durgunlayıp bulandırıp
Güne bıraktım
Kaderin gözlerimin altına attığı çizikler gibi

Çocukken
Ne zaman büyüyeceğim
Diye düşünürdüm
Koskoca gömlekleri
Ayakkabıları giyerdim
Babamı yansırdım gölgesinde yürürdüm

Çocuklar
Eskiden benim hayallerim vardı
Tomurcuğu açmamış bir gül gibi
Uykuma girmeyen düşlerim vardı
Zamanla onları tükettim
Ve

Yürek sıkışmasıyla kelimeler kekeliyor
Yutkunmalarım canımı yakıyor
Ellerim soğuk dudağım çatlak
Okudum kitaplar silik okunmuyor
Odanın bir kenarındaki oyuncaklar
Yetim öküz halde bekliyor

Çocuklar ölüyor
Açlıkla ve kurşun la
Uykusuz hayaller de
Gülüşüklere karışıyor
Solmuş rüyalar
Tabutlara sığmıyor

Çok yaşayanda az yaşayanda
Katmazsan ömre güzel bir seda
Atma bir kulaç boşa dünyada
Soğuk nefesi aran yaşamda

Zevk öpüşünü estirme tufana

Hani çok seviyordun sensiz olamam derdin
Ne oldu da ansızın gidiverdin
Yüreğime hasretin dikenlerini batırıverdin
Hayalinden bir yıldız gibi kayıverdin
Sensiz batan güneşle gözyaşlarıyla Anılarımı
Gömüverdin

Söylemek istediğim çok şey var aslında
Bazen
Yüreğim okyanus gibi kabarıp kusacak sanıyorum
Dalga dalga dudaklarıma dayanıyor kelimeler
Kurak gibi kalıyor gözlerim
Ama yinede susuyorum

Çok Yalnızım
Hülyalarıma mehtaplar dokunur
Sensizliğin kaldırımları çarparken
Sessiz esiyor nefesime
Hasretin rüzgârları
Yüreğimi sensizliğin kırıklıkları darp ediyor

İçinde merhamet duygunun aktığı
Dillere tövbe kelimesinin dolandığı
Gözlerden saflıkla yaşların aktığı
Şeytanın zincire vurup taşlandığı