Sen gideceğim derken ağlamıştım
O solmuş ellerinle gözyaşlarımı silmiştin
Titreyen sözlerinle ağlama bir tanem
Seni seviyorum demiştin
Bak bugün gökyüzü ne güzel aydınlanıyor
Tıpkı gözlerin gibi demiştin
Yüreğimin derinlerinden
Sensizlik su gibi akıp giderken
Ümitle kapının önüne düşürüyorum
Düşlerimi
Hatıraların ışıklarıyla uyanmak istiyorum
Islak hayallerimin üşümesiyle soğuk
Bende istemez miydim bu dünyada
Bir dostum arkadaşım olsun
Sırlarımı anlatayım içimi dökeyim
Ama
Bu koca dünyada yalnız kalmakmış
Sınavım
Goz kapaklarıma dayandin
Damla ile
Nefesimdeki soldu hasretin
Kulaklarimi cinlatti ozlemin
Gul kokulu anilarim.omrumu
Yarınlarımi sardi
Bendeki seni öldürdüm
Üzerine dualar ettim
Sensizliğin küllerini savurdum
Resimlerden özlemini çıkardım
Seni böldüm çıkardım
Elde sen kalmadın
Odamdayım yine yalnız başıma
Karanlıklar içinde oturmaktayım
Kulağım yine çınlamaya başladı
Rafta kitaplara gözüm ilişiyor
Elim ayağım titriyor damağım kuruyor
Kimsecikler yok etrafımda
Sevgilim, ben senden asla vazgeçmem,
Sensiz inan ki ben hiçte olamam
Hicran kor alevle sarsa yanamam
Sensiz bir yerlere de ayrılamam
Her haluka de de ben olacaksın
Derdimi anlatamazken kimselere
Dayanamaz ağlardı kimse görmesin diye
Gözünü sığara dumanına sarardı
Omzuna alıp gezdirirken ara sıra susardı
Gizlerdi hep çektiklerini yüzünden
Gülümsemeyi atmazdı
Telefondaki. Sesinle
Hayallerim üşüdü
Sarildi gecelere
Yururken caddelere
Sessizliğin huzunleri
Karıştı kirpuklerime
Sensizliğin küsmelerini bıraktığın
Aralık yine dayandı kapıma
Kaderin hüzün çengelini
Ömrüme attığın gün anılarımda
Yüreğime ektiğin ayrılık kurudu
ve
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!