Ne kadar anılmayacak isim olsa da
Ne çok bakılmayacak yüz olsa da
Etrafını dolduran yalanlar olsa da
Seni büyüten değer veren bir selam
Gülümseme
Seni görse aşağıda kendini gördek af dağında
Vakit tamam gölgeler sert
Kesin ve de yalın
Saatler durdu
Işıklar bir bir söndü
Kuşlar kanat çırpmayı
Bıraktı
Saat on iki
Sensizlik hayallerimi karanlığa bıraktı
Sokak lambası sızıları rüyalarıma bırakıyor
Hasretin esintisi gecenin rüzgarını durduruyor
Gözyaşlarım bedenime sinen özlemi yakıyor
Elimde resmine bakıyorum, nefesimde soluyor anılar
yine sabah olmuş
boyun bükük umutlar kırık
ve yine gözlerde yollarda
anılar hayalleri sarıyorlar
yarınlar perişan ve bitik
rüyalarda söyleniyor
Sabahın ışıkların vurmasıyla
Yüreğime durdu hasretin
Anılarım daldı gitti yollara
Yıkılıyor özlemimin ayna köprüleri de
Gözyaşlarımın kelimelerimi ıslatmasıyla
Sabah’ın üçünde kalktım
Koştum kâğıt, kaleme
Önce gözlerini çizeyim
Sonra sana öyle
Bir şiir yazayım diye
Ama olmadı gözlerim
Sabah ışıklarıyla aydınlansın umutların
Avuçlarına dökülsün sevdaların
Terlesin anılarınla
İçten içe taşsın hayallerin
Sana ilki damla gözyaşın kalsın
Her sigarayı çekişinde dumanıyla
Çekilmez bu derdi nasıl çekeyim
Sabır ver allahım sabır ver
İnsanlar ikiyüzlüymüş aldanmışım
Sabır ver allahım sabır ver
Bozulmuş bu insanlığın mayası
Yüreğim ve gözlerim dolu
Dilime olmadık küfürler karışıyor
Acılar kederler yarına
Kamçı misali vurur oldu
Sabreyledi nefesim
Kezzap misali yalan
Ey sevdiğim
Sadece bak
Gözlerin değsin Ömrüme
Isıt hayallerimi
Sadece gel
İstersen sus konuşma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!