Dun. Gibi bugün de hiç bir şey yapmadım
Sadece seni sevdim
Yüreğime
Gün doğumuna batımına
Seni kattım
Kapattım pencereyi
Rüzgârın fısıldamasıyla
Papatyanın yaprağını dökmesiyle
Dilimin ucundaki çığlıklarımla
Yüreğimden kopan hasretini yakan kelimelerle
Seni seviyorum
Özleminle kağıda diz çöken kalemimle
Hiç ağlamazdım
Dünü yarının hesabını yapardım
Aynalarda anıları yaşardım
Geceleri sokaklara çıkmazdım
Hayallerimi renk, renk boyardım
Düşlerimi umutlarımla sulardım
Parka üç genç kız
Yaşları on iki on üç
Hatta
Bilemedin on beş
Yüzleri boyalı
Elleri sigaralı
Bu gün hayatımın anlamına rest çektim
Kâğıdı kırıştırıp yırttım kalemi kırdım
Hüzün çekmeli anıların üzerini çizdim
Bu güce yaşamak için nedenim yok
Ölümün sınırındayım
Vakit tamam gölgeler sert
Kesin ve de yalın
Saatler durdu
Işıklar bir bir söndü
Kuşlar kanat çırpmayı
Bıraktı
Saat on iki
Sensizlik hayallerimi karanlığa bıraktı
Sokak lambası sızıları rüyalarıma bırakıyor
Hasretin esintisi gecenin rüzgarını durduruyor
Gözyaşlarım bedenime sinen özlemi yakıyor
Elimde resmine bakıyorum, nefesimde soluyor anılar
yine sabah olmuş
boyun bükük umutlar kırık
ve yine gözlerde yollarda
anılar hayalleri sarıyorlar
yarınlar perişan ve bitik
rüyalarda söyleniyor
Sabahın ışıkların vurmasıyla
Yüreğime durdu hasretin
Anılarım daldı gitti yollara
Yıkılıyor özlemimin ayna köprüleri de
Gözyaşlarımın kelimelerimi ıslatmasıyla
Sabah’ın üçünde kalktım
Koştum kâğıt, kaleme
Önce gözlerini çizeyim
Sonra sana öyle
Bir şiir yazayım diye
Ama olmadı gözlerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!