Öyle işlemişsin ki içime
Gecenin solgun ışında
Solmuş, dökülmüş duvarların
Köşesinde
Türküler yaktığım sazımın
Kopmuş telinde
Masama koydum
Tek tek kadehleri
Sarhoş olmak istedim
Seni unutmak için değil
Seni tekrar tekrar yasamak
Sevmek için
Oyle vakti
Saat 12 yada 12 10 gece
Oturdum caminin onune
Seyrettim sokak ve cadde
Herkes bir tarafa kosuyor
Bilinsizce
Öyle yıkma kendini,
Bakma önünde elinde duranlara
Öyle mahzun ve garip, çaresiz bakma
İçindeki dertle sürüklenme gitme karanlığa
Haydi uyan
Bak etrafına kamaşsın gözlerin hak hakikat ile
Sensizliğin batımlarıyla
Ölüm o kadar kolay ki
Özlemin yanmalarıyla
Yaşamak o kadar zor ki
Deniz çarpmalı gözlerimde
Dilime biden özleminle sen geldin
Gönül abraşıma hüznü katıverdin
Ömür çizgisine sensizliği çiziverdin
Tövbemi gözün karasıyla bozuverdin
Saçının esmesiyle hayal ufkuna daldım
Ozluyorum
Ruzgarla uçarcasına. Ucmayi
Toprak olup yok olmayi
Yalan gerçek arasinda kalmayi
Ozluyorum
Hayalle rüyalarda gezmeyi
Parka üç genç kız
Yaşları on iki on üç
Hatta
Bilemedin on beş
Yüzleri boyalı
Elleri sigaralı
Radyomdaki şarkıların sesi çıkmıyor artık
Düşlerim kurudu kırıldı
Sonsuz hayallerimin sonu geldi
Hatıralarım bu gece yıkık
Bulutlara gözyaşlarım karıştı
Düşüncelerim çıkmaz sokaklara girdi
Bu gün hayatımın anlamına rest çektim
Kâğıdı kırıştırıp yırttım kalemi kırdım
Hüzün çekmeli anıların üzerini çizdim
Bu güce yaşamak için nedenim yok
Ölümün sınırındayım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!