Yedinci gün Pazar,
Yedi gündür mekânım mezar,
Vız gelirdi bana,
Attırmasaydı buraya zar…
Arşa çıktı yürekteki intizar,
Bu gün Cuma,
Gerçeği gömmüşler kuma,
Dillenen yalan,
Fitlenen yalan,
Yalan rüzgârıdır,
Özgürlüğümü çalan…
Düş işledik dantel gibi yarına,
Şafak vakti zulüm vurdu pençeyi…
Botla bastı boğaz ile karına,
Tüm bedende iz ettirdi ökçeyi…
İnsanlığı unutmuştu mahlûkat,
Kesme - yakma diri diri.
Fırat almaz senin kiri,
Çık aradan din taciri,
Bırak beni bana bırak…
Yel eğmesin bir dal gibi,
Sel almasın bir mal gibi,
Yalan olma bir fal gibi,
Sen insansın dik dur kardeş…
“Kara günün eseri”
Yanıt istiyorum yanıt!
Dertli annem! Çilekeş babam!
Canlarında can bulduklarım…
Canlarına kurban olduklarım…
Gece sen uyu,
Nöbetteyim dert durağında,
Okumak yazmak gerek,
Doldu taştı yine,
Gönlümdeki her terek…
Etimizde zulmün kanlı tırnağı,
Hüzün dolu gönlümüzün konağı,
Can dostlardır bize direnç kaynağı,
Var olsunlar sağ olsunlar can dostlar...
Şirin Kâhta’m düz ovada bir gülsün,
Çok özledim peynirini narını…
Ayaz vurmuş hüzün dolmuş gönülsün,
Derdin derdim duydum ahu zarını…
Nice baykuş öter olmuş bağında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!