Yedinci gün Pazar,
Yedi gündür mekânım mezar,
Vız gelirdi bana,
Attırmasaydı buraya zar…
Arşa çıktı yürekteki intizar,
Bu gün Cuma,
Gerçeği gömmüşler kuma,
Dillenen yalan,
Fitlenen yalan,
Yalan rüzgârıdır,
Özgürlüğümü çalan…
Düş işledik dantel gibi yarına,
Şafak vakti zulüm vurdu pençeyi…
Botla bastı boğaz ile karına,
Tüm bedende iz ettirdi ökçeyi…
İnsanlığı unutmuştu mahlûkat,
Yel eğmesin bir dal gibi,
Sel almasın bir mal gibi,
Yalan olma bir fal gibi,
Sen insansın dik dur kardeş…
Kesme - yakma diri diri.
Fırat almaz senin kiri,
Çık aradan din taciri,
Bırak beni bana bırak…
“Kara günün eseri”
Yanıt istiyorum yanıt!
Dertli annem! Çilekeş babam!
Canlarında can bulduklarım…
Canlarına kurban olduklarım…
Gece sen uyu,
Nöbetteyim dert durağında,
Okumak yazmak gerek,
Doldu taştı yine,
Gönlümdeki her terek…
Etimizde zulmün kanlı tırnağı,
Hüzün dolu gönlümüzün konağı,
Can dostlardır bize direnç kaynağı,
Var olsunlar sağ olsunlar can dostlar...
Yüreğin taş gözlerin kör ahrazsın,
Gönül verdim aşkı oyun sanana…
Ağılı aş kavuran kor poyrazsın,
Körük oldun yelle gittin yanana…
Sen çatık kaş baştanbaşa yalansın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!