Yüreğimin mezarlıktan farkı yok,
Nankör gözler doyan öldü gömüldü…
Bu dünyanın doğru dürüst çarkı yok,
Sinsi sinsi soyan öldü gömüldü…
“Mehmet Cantekin’e Saygılarımla”
Elli iki yıl oldu ateş düştü haneme,
Gitti Mehmet’im gitti dinmez yürek acısı…
Ahım beni yakar dönerim küle,
Ruhun bile doymaz yürek ahını…
Dönmüşse sırtını bir gül bülbüle,
Karaçalı dinler her gün vahını…
Sen yüreğimin sesi sen sevginin adresi,
Eğme bükme doğruyu gerçeği haykır dilim…
Güzele övgüyü diz ol iyinin nefesi,
İlim irfan derledim sözcük dolu mendilim…
Altı eski dere sulu toprak,
Zemin yumuşak mı yumuşak,
Su basamağı bilimden uzak,
Yükseldi sefer tası gibi kumdan binalar,
Ne kadayıf bekledik ne baklava ne pasta,
Yollarına kırmızı halı serdik doktor bey…
Üç gündür bozuk sonda perişan oldu hasta,
Derdi derde ekledik canı gerdik doktor bey…
Hepsi beze akıyor küstü sonda torbası,
Düş yakamdan kahpe felek düş artık,
Şu cihanı bu başıma dar ettin…
Hep ısırdın tekmeledin çüş artık,
Gözyaşımdan ne kazandın kâr ettin…
Yeni güne umut ol yüreğe huzur yükle,
Alnımdan öpen güneş sabahın seher yeli…
Sevgi halaya dursun coşsun küçük büyükle,
Üzmesin incitmesin insanı dostluk eli…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!