“Mehmet Cantekin’e”
Bu garip başıma geldi bin bela,
Direnmekten başka ne gelir elden…
Can sevincim kalp ilacım baş tacım,
Sensiz tek gün kara kıştır ayazdır…
O gül yüze tatlı söze muhtacım,
Bu ayrılık beden sarmış alazdır…
Karanlığın ağırlığı bastırdı,
Zora girdi alınmıyor tek nefes…
Azgın zalim mazlum gençler astırdı,
Her yer oldu demir çember kör kafes…
Nerelerdesin diye sorup durma arkadaş,
Acılardan ciğerin söküldüğü yerdeyim…
Derdim yetiyor bana yorup vurma sen de taş,
Gözyaşının yüreğe döküldüğü yerdeyim…
Çağ dışı eğitim kurumları,
Tek tip yetiştirme fabrikası,
Nefret üretim merkezi satılık basın,
El ele ekiyorlar beynimize,
Zehirli kin tohumlarını,
Aynı matbuat baskısı…
Kâhta’nın düzünde oy acı bir yel esiyor,
Gizli gizli akıyor yüreğime gözyaşım…
Ayaz olmuş acılar jilet gibi kesiyor,
Ellerimden tutmuyor artık canım kandaşım…
Bir lokma ekmeğe kapımda köle,
Ol diyen zalime hay hay diyorsun…
Bütün sülalene küfrü şelale,
Eden küfürbaza say say diyorsun…
Kar altında kaldırımda bir âşık,
Tek yareni solgun sokak lambası…
Pencerede ne yâri var ne ışık,
Boynu bükük zemheride çabası…
Hüzün taşır akrep ile yelkovan,
Haydi durma sıva balçıkla güneşi,
Kapat düğmesini sönsün ışıldak…
Zifiri karanlık saklar kalleşi,
Yürüt işlerini yürüt fırıldak…
Vız geliyor tükürük surat tam bir kösele
Ar perdesi yırtılmış kızarmıyor nursuz yüz…
Yalan meslek edinmiş budur gerçek mesele,
Makineli tüfektir çenesi gece gündüz…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!