Mahir Başpınar Şiirleri - Şair Mahir Baş ...

Bütün emekleri kenara atıp
Kutsal davasından geçene vahh vah.
Perde arkasında kukla oynatıp
Bu milletle dalga geçene vahh vah.

Fakir fukaranın akarken kanı

Benim lafım eşkere(*) kimseden esirgemem,
Edebimden susarım, kırıcı şeyler demem.
On düşünür bir söyler, sözümü geri yemem.
Sanmayın ki suskunum, kıl dolaşmaz dilime,
Ucca ucca(*) yürürüm, dimdirek(*) menzilime.

Uğrun uğrun sevdim kendi halimce,
Bilen olmasa da, bu bana yeter.
Gömdüm yüreğime sustum zalimce,
Bilen olmasa da, bu bana yeter.

Aynı bir dönemde yaşamışım ya,

Anılara çizik çektim
Resimleri tek tek yaktım
Gönlümdeki tahtı yıktım
Bu hikâye burda bitsin
Sen de beni unut gitsin

Sanma ki unuttum, bitse de yasım.
Unutmam mümkün mü unutmam babam
Herkesin dostuyum olmadım hasım.
İçimden çıkmayan acımsın babam
Sen benim başımda tacımsın babam

Gece,
pas tutmuş bir gemi gibi yanaştı ruhuma.
Ay ışığı
kırık şişe parçaları gibi dağıldı denize.

Ben yine

Tükürürsen yağmur sanır kırıtır
Utanmadan vurdumduymaz sahtekâr…
Umursamaz pişkin pişkin sırıtır
Utanmadan vurdumduymaz sahtekâr…

Ar namusu bir kenara bırakmış

Diline kıl dolaşmaz
Salla müdürüm salla.
Üstüne toz bulaşmaz.
Balla müdürüm balla.

Boş laflara kanmadan

Kimseye küsemem, sitem de etmem
Bütün kırgınlığım sanaymış meğer
Seven yüreğimi kirletip gitmem
Bütün dargınlığım sanaymış meğer

İçim fırtınalı, fakat sessizim

Köpük köpük olmuş akar omuzdan,
Gönlüme can suyu verir saçların.
Atmış kancasını yaz günü buzdan,
Takmış tellerine sürür saçların.

Yürüdükçe eşlik eder ritimle,