Limanınım senin Şiiri - Gece Gözlü

LİMANINIM SENİN

Bak… Ben senin limanınım. Ne gelecekten sana el sallıyorum, ne geçmişe bir özlem taşıyorum. Ben, tam da olduğun yerdeyim.
Ne zaman istersen bulurdun beni.

Bir gecenin en sessiz saatinde, herkes senden yüz çevirmişken adımı ansan kapım sana açılırdı.
ben seni gelirsin diye beklemedim; sen dönersen nerede bulacağını bildiğin bir yer oldum.

Benim sevgim yoluna taş koymadı hiç, kanatlarını kırmadı. Gitmek istersen ardından kapı kapatmadım; kalmak istersen kalbine yer açtım.
Sen denize açıldın, ben kıyında kaldım.

Fırtınalarını bilerek sana sakin bir koy oldum. Sen kaçtıkça ben peşinden gelmedim; gerçek sevda tutsak etmez insanı, döneceği yeri unutturmaz.

Biliyor musun? Ben senden bir gelecek sözü istemedim. Geçmişin hesabını da sormadım. Sadece bir gün yorgun düşersen başını koyabileceğin bir omuz olmak istedim.

Ne zaman istersen bulurdun beni… bir şeyi unuttun:
Limanlar da sonsuza kadar aynı gemiyi beklemez.
Ben hâlâ limanınım senin; artık bekleyen kadın değilim.

sevmenin de bir onuru var.
Sen dön diye kendimden vazgeçemem. Sen gel diye hayatımı kıyıda tutamam.
Bir gün yolun yine bana düşerse beni aynı yerde arama…

Belki hâlâ limanınım senin, ama bu kez demir atıp atmayacağına sen değil, ben karar vereceğim.
belki bir gün, bütün yollar seni bana çıkarır. Elinde yarım kalmış cümlelerin, gözlerinde geç kalmış bir pişmanlıkla kapımı çalarsın.

Ben seni yine tanırım. Sesinden değil yalnız, susuşundan tanırım. insan en çok sevdiğinin sessizliğini öğrenirmiş.

“Ben seni bekledim.”
beklemek değildi benim yaptığım; seni sevmekti.
Hem de öyle bir sevmek ki, adını kalbimden hiç silmeden kendimi senden eksiltmeden…

Ben senin limanınım. Bunu hiçbir fırtına değiştiremez. Fakat unutma; liman olmak, her gelen geminin ömür boyu demirleyeceği anlamına gelmez.

Sen ne zaman istersen bulurdun beni… Ben hep oradaydım.
Şimdi ise sen ne zaman istersen değil, kalbin gerçekten isterse gel.

ben artık yarım gelişlerin, yarım sevişlerin, yarım kalan vedaların kadını değilim.
Ya gel… Bütün denizlerini bırak kıyıma.
Ya da hiç gelme.

ben seni bir ömür sevebilirim belki, ama kendimi bir ömür bekletemem.
gün gelir de “Keşke” diye dönersen bana, kapımın önünde hâlâ deniz kokusu vardır…

Ama senin için artık bir gemi beklemiyordur.
Ben senin limanındım sevgilim; sen yanaşmadın.
Bak deniz aynı deniz, gece aynı gece…
Sadece ben değiştim.
Artık sana kıyı değilim; kendi içimde koca bir denizim.

— GeceGözlü