Limanın Adı: Baba Şiiri - Fatih Elalmış

Bir kız doğar seher ile,
Gül düşer ilk haber ile,
Dünya dolu keder ile,
Bir limanı olur onun.

Düşse kalksa yolda yine,
Dertler konsa ince ince,
Koşar baba göğsüne de,
Dinleneni olur onun.

Kimi yargı yükler sana,
Kimi bakar hep kusura,
Baba döner olgun dara,
Dinleyeni olur onun.

Saçlarına düşse ayaz,
Gözlerinden aksa niyaz,
Baba der ki: "Üzülme az,
"Gül vereni olur onun.

Dost dediği gider bir gün,
Yaraları olur derin,
Gece çöker sessiz serin,
Bir çırası olur onun.

Ne makamı ister senden,
Ne alkışı bekler elden,
Bir tebessüm yeter gönlden,
Can sebebi olur onun.

Kırsa dünya kanadını,
Yorsa ömrün fırtınanı,
Baba açar kollarını,
Son sığınağı olur onun.

Kadın büyür yıllar ile,
Nice imtihanlar ile,
Döner yine öz hâline,
Bir limanı olur onun.

Çünkü baba rahmet gibi,
Sessiz akan hikmet gibi,
Karanlıkta bir mum gibi,
Yol çırası olur onun.

Haritalar yazmaz onu,
Kimse bilmez bu kanunu,
Gönüllerin en masumu,
"Baba" adı olur onun.