Her gün dualarımda döktüğüm gözyaşlarıma mı anlatayım seni ne çok sevdiğimi?
İsmin geçince dalganan sevda denizime mi?
Gözlerimiz birleşmişken içimde yanan ateşe mi atayım bendimi?
Yoksa seni görme umuduyla çıktığım yollara mı sorayım?
Sadece sıradan biri diyorlar ya senin için,
Onlara seni gördüğümde göğsüme sığmayan kalbimi nasıl açıpta gösteririm?
Nasıl bilsinler titreyen ellerimi?
Gözlerine baktığımda, içimde bir bir kopan sevda ipliklerini.
Yoksa hiç mi sevmiyorsun beni?
Peki o uzun uzun dalıp gitmelerin gözlerime?
Gülümsemeni saklayamayışın beni her gördüğünde,
Panikleyişin bakışlarımız tesadüfen birbirine değdiğinde.
O zaman şimdi bir daha söyle,
Neden sevmezsin ki beni?
Ben sana senin fark edemeyeceğin kadar leyla iken hemde.
Söyle, başka biri mi bakıyor nâr yangını gözlerine?
Başkası mı tutuyor kar beyazı ellerini?
Duyan birileri var mı kadifeden daha narin sesini?
Bir piyano sonatı çalıyor ruhumun en derininde.
Oysa ne sözler vermiştim seni bir daha sevmemeye.
Ama yok benim en derin zaafım, yok hiç bir değişme.
Sadece gün be gün artıyor içimdeki yüzyıllık zelzele
Gel kurtar beni bu bitmek bilmeyen kıştan.
İlk kalbime düştüğün gün gibi yeniden doğalım ilkbahardan.
Çiçeklensin sevdamız olduğu yerden yine,
Sonra belki tarih kitapları yazar bizi sayfarına Leyla vü Mecnun diye.
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 19:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
