Lamia Canay Şiirleri - Şair Lamia Canay

Bakıp da o güzel gözlerine
Hasretimi silesim geliyor
Anlasana yaşayamıyorum sensiz
Aşık olmanın tadına vardım
Senden vazgeçemiyorum
Günden güne eriyor

Hasret kimi zaman
uzaktaki sevgiliyse
Ölümün bile ayıramıyacağı
tutkuysa
Kaybedildiğinde bile
Vazgeçilmezse

Seni hiç tanımıyorum
Gün gün kafamda canlanıyorsun
Kendi hayalimde
Ben bir sen yaratıyorum
Her gözümü kapadığımda
Sen varsın önümde

Eski sevmeler yok artık
Yoksa saklanıp kaldılarmı bir yerde
Benmi geçmişte yaşıyorum bilmeden
Herkes körelmiş sevgisizlikten

Seni sevmenin tadına varamıyorum
Bir gün ayrılık kapımı çalacak diye

Seni bir sevmelik istemiştim
Kendimi acına tutsak edercesine

Hayatla oynamaktan bıktım
Usandım
Hep mutluluk için
Dolandım durdum
Seni aramaktan
Çok yoruldum

İçime hüzün olup çöktü sevdan ve ayrılık
Sanki boğulup gidiyorum sığ sularda
Özlerken sesini düşüyor gecelerime efkarlar
Sevdamdan korkup tutulan dilin yok artık
Her bakışımda sensizliği kusan aşkımla kaldım
Ne büyük bir sevda yaşadım tanrının şahitliğinde

Bir türlü dost olamadım hasretinle
Derdimi paylaştım acımı bölüştüm
Alnımın yazısı dedim çektim
Kapkara günlere göğüs gerdim
Yine de dost olamadım hasretinle

Seni içimden alıp götürüyor saatler
Gözlerine bakamıyorum doyasıya
Anlatamıyorum düşlerimdeki sevişmeleri
Ve baharlara uçurduğum güvercinleri

Acılarıma sen yokken ağlıyorum

Biz şarkıları biz kelimeleri
Biz gecelerimizi paylaştık
Biz gündüzlerimizi paylaştık
Biz bizi paylaştık ta
Bu iki yüreği paylaşamadık