Ateş, sen ne kudretli şeysin; enerjiyi kendine ait sanırsın, suyu, havayı ve güneşi unutursun.
Su, sen kendini kusursuz sanırsın; toprak, ateş ve hava olmadan anlamsızsın.
Hava, sen kendini çok güçlü sanırsın; suyu unutarak.
İnsan, sen kendini her şeyden üstün sanırsın; topraktan geldiğini unutarak.
Toprak da kendini üstün sanır; güneşi, suyu ve havayı unutarak.
Kadın da kendini doğumla üstün sanır; mayasının erkekten geldiğini nasıl unutur?
Hele o kendini tanrı sanan erkek, nasıl bir kadının rahminden geldiğini unutur?
Her şey birleşince kutsaldır.Eşitsizliğin olduğu yerde;
Ateş yakar,Su boğar,Hava yıkar,Güneş patlar.
Kadın köle sayılır,Erkek ise tanrıyı kendinde arar.
— Bawer Bager
Kayıt Tarihi : 6.08.2026 09:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!