Uzaklarda bir ateş yanıyor
bulutlanıyor başım
simsiyah karanlığına bürünmüş baca
sanki ruhumu aydınlatıp rahatlatıyor
Neşeyle oynuyor çocuklar
sokaklarda sevinç sesleri
gülücükler saçıyor her biri
ateşin korlu alevi yüzlerinde
özgürlüğü yaşatıyor
Mutlu yüzler görmek
ne büyük ilham
sıra sıra dizilmiş ahşap boyasız evler de
kaygısızca yaşamak ne hoş
Engin düşlerinde pişmektir arzum
sobanın ateşinde ezgili demlikten
dem almak
zamanı içmek
Çatılarında işte şu kiremitler gibi yanık
kırık kalmış ellerim
çocuk sesleri susmuş…
tozlanmış camları puslanmış
kaderine yenik düşmüş anılar
Sönmesin ocağın közü evlat!
bir ömür tütsün ateş
ulu sözüdür atalarımızdan kalan
mirası yaşatmak…
bir ahit gibi
Dumanı yükselen ey kutsal ateş!
yakıyorsun ruhumu bir başka
savuruyorsun külümü
ummanı aşka.
Kayıt Tarihi : 19.03.2019 09:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!