Kurumuş Çiçek Şiiri - Abdüssamed Kurtulmuş

Sen kitapların arasında unutulmuş bir çiçek gibisin ,kupkuru.
Ama müthiş bir Duruş sergiliyorsun dimdik.
Birilerine anlatsam seni avuçlarım terler.
Dilim bir çömlek gibi pişirir kelimeleri
Yakarsın beni Yanarım…
Beni tanıyorsun ben de seni,
ben biraz şair epeylice insanım
kusurlarımdan anlamalısın.
Koklasam seni kokmazsın
Ama korkutur heybetin beni.
Sinsice sinerken içine
Bir an farkıma varırsın
Hatta En narin hüclerimin bile...
Kapkara bir geceden ,
Bal damlası bir sabaha
Bir şairin şiiri gibi;
Her yerin kafiye içinde kalsın…
Dokunmaz bu satırlar sana
Ama ikimizi de yakarsın…