Kurban Şiiri - Turan Bulak

Gezdim şehri Ankara’nın bütün sokaklarında
Mutluluğu aradım umutsuzların topraklarında

Meğersem bu dünyada mutluluk boş imiş
Her şeyi ayarlayan kalp, bir parça et imiş

Kalbe de soran yok aşk demek ne imiş
O da o ateşin pençesinde mecnun imiş

Uğrunda yollara düşenin adı yürek imiş
O da bir fani gülüşe kurban imiş

saçını okşadığım sen değil yalan imiş
O da Görülen bir düşten ibaret imiş

Geceleri sinemde yankılanan feryat imiş
O da sen sen diye çağlar imiş

Gözlerinde kaybolan bu keder,
Yanında son bulan bu hasret,
Varlığın da yokluğun da adını koyan aşk imiş
O da sonunda bir karış toprak imiş