Kül Oldu Koca Cihan Şiiri - Kasım Kobakçı

Et ve kemik çürüdü,
Üstüme kan yürüdü,
Şehri zehir bürüdü.
*
Bahtı kara yazdılar,
Ruhuma kin sızdılar,
Derin mezar kazdılar.
*
Dağlar çöktü uykuda,
Boğuldum ben bu suda,
Korku büyür pusuda.
*
Tükürdüm ben nefreti,
Yıktım bütün zilleti,
Çektim acı illeti.
*
Kavgam çirkin yüzledir,
Sövgüm yalan sözledir,
İsyanım kör gözledir.
*
Gökle koptu bağımız,
Yandı yüce dağımız,
Bitti nurlu çağımız.
*
Çirkinlik dibe vurdu,
Akıl orada durdu,
Hoyratlar pusu kurdu.
*
Alnıma damladı kan,
Böyle başladı tufan,
Kül oldu koca cihan.