Kül Kokusu Şiiri - Tekin Karaçoban

Gece Büyür Sensizliğimde

Sustu yine içimdeki o eski hatıra,

Rüzgar taşır kokunu uzak diyarlara.

Dökülen yapraklar gibi birer birer,

Sessizlik çöker içimdeki sokağa.

Zaman durur, gece büyür sensizliğimde,

Bir kırık klarnet sesi yankılanır tenimde.

Kapanmaz bu yara, sönmez bu yangın,

Gittiğin o günden beri kalbim sürgün şehirde.

Camlara vurur damlalar, dışarıda kış,

Aklımda hep o son bakış, o son kaçış.

Gözlerimde biriken gölgeler söyler,

Artık bu yolların sonu hep yokuş.

Söyle, hangi rüzgar getirir sesini?

Hangi gece unutturur nefesini?

Zaman durur, gece büyür sensizliğimde,

Bir kırık klarnet sesi yankılanır tenimde.

Kapanmaz bu yara, sönmez bu yangın,

Gittiğin o günden beri kalbim sürgün şehirde.