Bazı yollar yalnız yürünür,
Sessizlik içinde sırlar sürünür.
Rüzgar esenlikle geçer,
Geçmişin gölgesi ağır ağır çöker.
Adımlarım kaldırımları sayar,
Bekliyorum…
Beklemekten nefret ederim.
Seni bekliyorum,
bir gün geleceksin, biliyorum ama ben bıraktığın gibi kalabilir miyim?
Rüzgâr kaç kere kokunu duyurdu bana,
sormayın halimi.
ben kederimi gökyüzüne,
toprağa, denizlere anlattım.
ben ağlayamadım,
gök mavi ağladı.
Kayıp gidiyor elimden beyhude bir ömür,
Neyleyim, gidiyor elimden birer birer.
Her sabah biraz daha kısılıyor sesim,
Her akşam biraz daha yabancılaşıyor yüzüm.
Bir gün rüzgar adımı da unutur belki,
gecenin içi geniş bir yara gibi açıldı bana,
bir sokak lambası titredi uzaktan,
kim bilir kaçıncı kez,
üşüyen bir yanımı aydınlatır gibi…
ben büyüdükçe kelimeler küçüldü,
Terk ediyorum seni,
kendimi ve bu şehri.
Nasıl kıyabildin bana,
ben doyamazken sana.
Yanında başka biri,
kimse duymadı yakarışlarımı,
kimsenin duymadığı bi yankı gibi.
ben büyürken sen susuyordun,
suskunluğun içimi dağladı.
senin bıraktığın izler,
Bir bataklıkta lotus gibiyim;
kötülüğün içindeki iyiliğim.
Dibe çekiliyorum,
her yaprağımda kimsenin bilmediği bir savaş var.
Neydi benim günahım,
Geceye yazılmış yalnızlığım.
Susmuyor içimde yankım,
Dinmiyor bu yakarışlarım.
Kalmadı gözümde yaş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!