seni kaybettim ne tuhaf...
Sen ne zaman benimdin?
elini tuttum, gözlerin daldı uzaklara,
kimdi hatırında olan?
Bir sigara daha yakıyorum;
dumanı çocukluğuma gidiyor.
Herkese yetiştim de
kendime hep geç kaldım.
Zaman benden hızlıydı,
ben kendimden yavaştım.
Haykırmak geliyor içimden,
ama kime, neye, bilmiyorum.
Haykıracak bir aşk bile seçemiyorum kendime.
Ben neden böyleyim?
Yorgunum…
Öyle bir yorgunluktur ki bu;
elimde silah, parmağım tetikte,
ateşleyemiyorum… yorgunum.
Tanrı’dan bir tek dileğim var;
bir hayalim var idi lakin yoktur halim, mecalim ne kadar güçlü dursam da öteden
ben bir garip giryan, bi-neva.
güzel düşlerim bir heyûlaya dönüştü benimdir sebebi
şekvam kimseye değil...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!