Küf Gelincikleri Şiiri - Ayşe Uçar

geçti nevbahar
sis indi ömrün ovalarına
tenhalaştı gül- deren yollar

paslı çivi
mavi bir ıslık yalnız-lık
zihnin labirentlerinden kalbe bulaşan illet
duvardan duvara geçen hayalet

....

yaralı ökse
garip bir kuş
hüzün bağlarında ağlaşan
geçip giden günler - vefasız
gittikçe ufalan dünya, geniş-ce odan
sebebi aç dertlerin bitimsizliğinde
sinende göveren küf gelincikleri

medet umma gecelerde - yalan
şavkı camlara vuran yıldızlar da yanıp söner
iç hazneni boşaltan korkuların kölesi beyninde devleşen orman

özgür bırak! ...
kuşku çığlıklarını
her masalın sonu ölüm
dinlediğin her hikaye kendine - kaçış
süzülen kartal sanma uçuşan külleri
çürüyen saçların, göğe çekilen gözlerin

rahatla...
matemi salınsın kara duvağın-ın
inleyen sadece sırrı dökülen aynalardır

eyvah-lar olsun! ...tükendi_...

02/01/2013
hoşgeldinyeniyıl