Küçük Birader Şiiri - Mustafa Emir Dağcı

çapaklarımı söküp atardım koşarken
içim alevlenirdi kavgacı sloganlarla
bir köşe başında
kimsesiz mesuliyet
kahrolası her taşında
memleketimin
izlerin vardı bre hey!
ne çetin cevizmişsin meğer
saramış dişlerinle cigaradan
köpükler saça saça
yalandan gayrı açılmayan ağzınla
yine yalan söylüyorsun
yine
ve ben
bu ahlaksız tonganın
bu yıkılmaz saltanatın
ense köküne bir şamar indiriyorum
bre hey!
uyutamazsın beni acıklı ninnilerinle
merhametli kollarına değil
zincirlerine sar beni
ipek patikler değil
prangalar geçir ayaklarıma
ama eğer varsa gururun
bir ceylandaki cesaret kadar,
yetime, mazluma ve kimsesize
o uzun ellerinle uzanma
bre hey!
meydan okuyorum ulan
o kimsesiz çimentolarını
yükleyemezsin sırtıma
vuramazsın bana o siyah kırbacınla
ezemezsin beni deri postallarınla
alamazsın yüreğimdeki ateşi
tekmeleyemezsin ayağımın altındaki sehpayı
bre hey!
kıracağım çarkını
demir yumruğumla
alacağım çaldıklarını
en büyük hınçla
ve tüküreceğim sünepe yüzüne bakıp
isyan sancağını böğrüne saplayacağım
bre hey!
öleceksin
öleceksin
ve ardından ağlayanın olmayacak gözüm