Köylü kızıymış Şiiri - Bayram Ataç

Ne yayık çevirmiş ne bir süt taşırmış
Ne ocak harlamış ne bulgur şişirmiş
Ne gözleme açmış ne çörek pişirmiş
Sorsan bir de ona, köy kızıymış vay be

Bakır bir kovayla çeşmeye gitmemiş
Peşinde koşup da kuzuyu gütmemiş
Öküz kağnısına sırt verip itmemiş
Sorsan bir de ona, köy kızıymış vay be

Dağlardan arayıp bir keme bulmamış
Hiç güneş altında yabanda kalmamış
Derin çanaklarda yoğurdu çalmamış
Sorsan bir de ona, köy kızıymış vay be

Çapa sallamamış bostanın başında
Günleri geçmemiş davarın peşinde
Bir gün üşümemiş zemheri kışında
Sorsan bir de ona, köy kızıymış vay be

Koyunu kuzudan bir kere seçmemiş
Tandıra oturup bir yufka açmamış
Buz gibi pınardan bir tas su içmemiş
Sorsan bir de ona, köy kızıymış vay be

Pancar tarlasında çamura batmamış
Pazarda oturup hiç peynir satmamış
Kalburdan tuzakla kuş bile tutmamış
Sorsan bir de ona, köy kızıymış vay be

Bahçe belleyip de bir bakla dikmemiş
Değirmen taşında tarhana çekmemiş
Hayvan gübresini zebzeye dökmemiş
Sorsan bir de ona, köy kızıymış vay be

Şimdi nerde benim al yazmalı bacım
Örfünü bilenler gönlümde baş tacım
Aslı çürümüşlük dinmez pis bir acım
Sorsan bir de ona, köy kızıymış vay be