Köyden Şehire Göç Şiiri - Fakir Kul

Aylardan Hazirandı evde hüzün vardı
Raftaki eski radyoda haberler vardı

Kapı açıldı baba içeri daldı
Yüzünde gizlenmiş bir acı vardı

Toplanın dedi İstanbula gidiyoruz
Köyümüzü artık terk ediyoruz

Ayrılık vakti geldi buralardan
Doğup büyüdüğümüz topraklardan

Kahvede duydum konuşuyorlardı
Taşı toprağı altın diyorlardı

Konuşurken gözleri yaşardı
Alınması gerçekten zor bir karardı

Atadan kalma bir tarlası vardı
Seneden seneye mahsul toplardı

Üç senedir yağmur az yağmıştı
Kuraklık bütün tarlayı sarmıştı

Tası tarağı hızla topladılar
Bir şafak vakti yola çıktılar

Geride terk edilmiş bir ev ve tarla kaldı
Herkes yorgundu hayallere daldı

Allah muhakkak bir kapı açardı
Önlerinde meçhule giden uzun bir yol vardı...