Bir gece uyanıp da
Yatağın boş kalan tarafını fark etmemekten,
Bir zamanlar seni arayan gözlerimin
Karanlıkla yetinmesinden korkuyorum.
Zaman denilen o merhametsiz hırsızın,
Seni benden parça parça koparıp almasından.
Gözlerinin rengini sislerin ardında kaybetmekten,
Teninin sıcaklığını bir kış masalı sanmaktan…
Sanki hiç sevmemiş, sanki hiç yanmamış gibi,
Sensizliğe alışmaktan korkuyorum.
Şimdi hangi şehir saklıyor sesini,
Hangi rüzgâr taşıyor nefesini,
Bilmiyorum.
Bir gün seni eksik hatırlamaktan,
Sana benzeyen bir yabancı yaratmaktan korkuyorum.
Sesinin tam olarak nasıl çıktığını,
Gülerken gözlerinin nasıl kısıldığını,
Bir şey anlatırken ellerini nasıl kullandığını…
Son kez hatırlayacağım ve bunu asla bilmeyeceğim.
Korkuyorum.
Seni unutmaktan değil,
Seni düşlerimde yitirmekten korkuyorum.
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 16:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!