Korkuyorum-5 Şiiri - İbrahim Coşar

Bir bilseniz aynı tastan çorba içmenin keyfini
Basmazdınız silahların ölüm kusan tetiğine
Aramazdınız tarihin kanlar emen o tayfını
Aldırma intikam diyen büyüklerin dediğine

Sıcak ekmek dağıtılır kokusunu alan yere
Bütün tarlaları sular köy içinden akan dere
Aynı güneşe bakıyor evlerdeki her pencere
Kimse bakmaz başkasının içtiğine yediğine

Herkeste aynı endişe, aynı korku ve aynı dert
Vatan için can vermeye, kan dökmeye hazır her fert
Kendi derdini unutur, düşmanca sarılmışsa yurt
Nüktedandır benim halkım, taşı koyar gediğine

Balık baştan kokar beyim, siz tuzlayın kendinizi
Tutuverin nefsinizi yıkıverin bendinizi
Kur’an nasıl emrederse öyle yaşa dininizi
Aydın insan kulak vermez yalancının düdüğüne

Masmavi bir gökyüzü var, yırtmayınız bulutları
Silahların gölgesinde söndürmeyin umutları
Katliam için olmasın komutanın komutları
Çocukların tırnakları batıverir gıdığına

Gücü eline geçirip bize hükmettikçe cahil
Zaman zaman korkuyorum korkum kendim için değil
Coşariyim diyemem ki zorba karşısında eğil
İlim irfan oku koysun tüm alimler sadağına

06.06.2026/Samsun