Kuzenim Saliha TELCİ’ ye
Her cümlenin sonunda kahkahayla gülen yüz
Son günlerde gülmeyi unutuverdi kuzen
Ne zaman “Alo” desem dilinden dökülen söz
Son yıllarda bizleri avutuverdi kuzen
Yere serilir yatak üstümüzde yün yorgan
Dört beş çocuk sığardık her bayramda içine
Dut ağacına bağlı iki taraflı urgan
Salıncakta sallanır uçuverirdik Çin’e
O dönem atlamadan her bayram bizdeydiniz
El yüz kurulamaktan kurumazdı havlumuz
Dört kardeş on bir kuzen hepiniz gözdeydiniz
Çocuk panayırına dar gelirdi avlumuz
Yıllar bizi büyüttü, dağıldık evlendikçe
Boğuştuk acımasız dünyasıyla hayatın
Özlem doldu içimiz adınız söylendikçe
Duyduk ki yaşlandıkça bozulmuş ruhiyatın
Bir Haziran akşamı kara haberin geldi
Güler yüzlü Saliha artık gülmüyor dendi.
Coşari’ye gurbetin acısı derin geldi.
Bizler haklarımızı helal ettik, ödendi.
05.06.2026/Samsun
Kayıt Tarihi : 6.06.2026 18:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!