Künyem Şiiri - İbrahim Coşar

I
Doğumum elli üç adım İbrahim
Soyadım COŞAR 'dır coşmasam bile
Bünyem zayıf imiş durumum vahim
Annemin çektiği yoğun bir çile

Yüreğim yorgundur helecanlıdır
Ruhum çoğu zaman heyecanlıdır
İlçem Çarşambadır köyüm Canlı ’dır
Nüfus bağlı Samsun denilen ile

Şükriye’den doğma babam Mustafa
Nenemiz Hatice çok çekmiş cefa
Dedem Kadir Coşar, sürmemiş sefa
Böyle uzar gider bizim silsile

Dedem Türk’tür, nenem Hopalı ve Laz
Bizler beş kardeşiz kanımız melez
Ne çok uslu idik ne çok yaramaz
Oyunlarda bile yapmazdık hile
II
Devlette çalıştım makam mevki yok
Evlendik, mutluyduk hem de hayli çok
Maaşı beklerdik karın yarım tok
Pazardan pek dolu dönmezdi file

Harama uzanmaz şairin kolu
Helal lokma için yürüdük yolu
Gençlik günlerimiz dostlukla dolu
Üç evlat büyüttü mutlu aile

Emekli olunca kaldık mı boşta
Saçlar aklaşmaya başladı başta
Duygusal yüreğe şairlik hoş da
Gönül zaman zaman uymuyor dile

Coşari’yim, sanat aşkım artınca
Aklım olayları doğru tartınca
Kalemim sözlere duygu katınca
Şiirlerle girdik yeni menzile

12.06.2026/Samsun