Korkmuyorum Artık Şiiri - Kenan Gezici

Ne vakit ellerim düşer göğsümden.
Ne yapay ne çiğ bu düzen.
Hangi taşa vurayım bu başımı bilmem.
Neden söndü ocağım,
Kin ekti ocağıma incir ağacı.
Şimdi kayboluyorum şafak neden karanlık.
Uzağa düşmüş suskun kederli gönlüm.
Ele veriyor gözlerimdeki merhametim.
Beni her gün asıyor bu zalimler.
Kalkıyor üzerimde hayattayım, bu bir suç mu.
Yorgunum evet çok eskilerden.
Gönlümü yara yara geçiyor bu beton kalpler.
Beni sevmeyecek biliyorum, yok ki kimse.
Artık yanından bile geçmiyorum,
Tanımasınlar beni, boynumdaki yaradan.
Beni cezalandırıyor intihara meyilli aptallar.
Hangi camı kapatsam öbürüne koşuyor.
Yalnızlık bakın bundan sonra ne güzel.
Neler neler yaşadım kimse bilmez.
Be hey ölümden mi korktuğumu sandınız.
Unuttum gitti burada benden ne varsa.
Alamazsınız yok ki öcünüz.

Kenan GEZİCİ 05/09/2026