Gözlerine bakarak
iltifatlar mı etmiş?
Yazdığım şiirlerde
başroldün hep, sürseydin
Sarılınca sımsıkı
Kimi sevsek aşkını ibadet bildik
yemin ettik ayrılmamak üzere
dilimizde kimseye söylenmemiş en güzel sözlerle
kelime-i saadet getirdik...
İlk defa mutlu oluruz sanıyorduk,
yanıldık!
Ayrılıklardan sonra sığındığın şiirler
aslında yüreklerdeki ateşe maşadır
Yalnızlık huzur değildir çoğu zaman
O insan beyninde
gürültü dolu kargaşadır
Kaldıysa gözlerinde
ben tebessüm ederken tatlı bir anı
Sen beni asıl sonbaharda tanı!
Sık avuçlarınla
kurumuş yaprağa dönen yüreğimi
Gönlü başkasında kalanla
edilir mi muhabbet
Yüreğim
kasten insan sevmekten
yalnızlığa müebbet!
Oyuncakçı dükkanında çalışan
asık suratlı işçi
İğneden korkan bir dişçi...
Kime anlatır derdini
kendi kayıp ilanını asan afişçi?
Bu, karı erimiş dağların topraklarında açan ilk çiçek
Bu, henüz kahpelikle tanışmamış aşiyandan çıkan yavru bir kuş
Bu, sırtına onlarca hançer saplanmış aşıkta dik duruş
Bu, alın terinden geriye kalan üç kuruş
Bu, yanan can mıydı?
Ne kadar da mutlu
Soysuzların kanını emen keneleri
Dünyadaki rezillikleri ahirette anlatmasınlar diye mi bağlanır
ölülerin çeneleri?
Sevda aşırdım yağmurun koynundan
Aşk heryerde beni arıyor!
Şiire döktüm gözlerini ve ellerinde çiçek açtım
Sevdiğim,sayende ben bir tek aşktan kaçtım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!