Annesi ölmüş
Babası öksüz
Sırtında sahte umut heybesi
gözyaşı yüksüz!
Sarılamamış masum sevgilere
dalları köksüz!
Yüreğinde hüzün varsa kaybolmaz bir yere
Ay battıktan sonra da görülür.
Ama kim sökerse söksün kalbinden masumiyeti
bir tebessümle yeniden örülür...
Nasip bu
İnsanlar hayattayken öldükçe
saçma sapan şeylere güldükçe
ne çok şişiyor egoları övdükçe...
Ben hala eskilerde yaşıyorum
özellikle yenileri gördükçe!
Adına şiir yazılmamış kadınlar tanıdım
sevdaya açtılar
Adına şiir yazılmış kadınlar gördüm
sevgiden kaçtılar
Adını abartmış erkekler tanıdım
_Tutsaydım elini
götürseydim yüreğime
"Adını yazsam şiir sanacaklar.Öyle sevdim seni...
Bak kaç dönüm yalnızlık saklı bu çorak kalbimde.
Gel birlikte ekip sulayalım sevda tohumlarını" deseydim,
acaba kalır mıydı benimle?
Her tatminsiz sevdada dudağını büzen büzene
Tanımadan "Seviyorum"dediler güzele
Ne o alışamadın mı hala sen de bu bozuk düzene?
Eskide kaldı masumiyet
Şimdi tapıyorlar üzene...
Belki sevda seviyesinden çok yüksekti, gönlünüzdeki rakım
ama o aşklar daha önce yaşandı,
lütfen artık el ele tutmayı bırakın...
Sanıyorsunuz ki aşk, heyecan veren bir adem elması
oysa sizden önce ısırdılar
Bulut,
toprakla yağmuru bölüştü
Buğday,
sevgiye dönüştü...
Gülüşün,
güle düştü
Hani herkes herkese muhtaçken
Kimse kimseyi sevmiyor ya...
Üzme kendini.
Bak şu bahçeye...
Biz mi yol yorgunuyduk
yollar mı bizi taşımaktan ?
Yağmur mu yağmaktan bıkkın
bulutlar mı ağlamaktan ?
Yara mı kanamaktan bitkin,
yaralı mı kaşımaktan?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!