Dallarına kar konmuş ağaçlarda
öter mi bülbül?
Zemheride açmaz derler gül
Öyleyse sen hep gül.
Gül ki, gül kıskansın...
Yer yarıldı içine girdin
Yar darıldı hiç ile birdin
Sandın ki sevgisinden emindin
Bunun adı kahpelik!
nereden bilirdin?
Hayaller ülkesinde herkes mutlu
hiç ağlayan yok, ne tuhaf!
Peki biz hangi hikayenin kitaplarıydık?
Okuyanımız yok,
ömrümüz tebessümlerden muaf
Ben kendimin hiçbir şeyiyim
Senin neyin olayım?
Şimdi ölsem,
toprak kabul etmez bedenimi
Duaya zor, bedduaya kolayım.
_Kadınım, kuzum, kızımdı,
şimdi sızım...
_Bu kadar mı çok sevmiştin?
_Güneşin bile içi sınırdı,
Sağ diyorlar bana
nefes aldığım için
Ruhum varmış içimde
verilmiyormuş biçim
Ölüden tek ayrıntım
yok olmamış bedense
Merak edip soruyorsun ya hep,
"Neden en mutlu anımızda çekip giderler,
niçindir?"
Kıskanırlar huzur dolu yalnızlığımızı
Gelenler,
kalanların hayatını mahvetmek içindir!
Bir tebessüm etsen sevenlerde düğün
gözü sende kalanların boğazında düğümsün...
Pamuk prensese hasret Yedi cücelerin köyü
Tavus kuşlarının rengarenk tüyüsün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!