Körebe Şiiri - Yasemin Tanık

Okuldan gelirdik eve
Evde bir kızarmış ekmek kokusu
Şarkıların dalından ip atlardık
Güzün elini tutmamıştık hala
Gözlerimizden çiçekler dökülürdü
Güzü kurşunlamıştı sevgimiz
Sevinirdik elimizdeki kınaya
Parmak uçlarımıza karanfiller dolanır
İçimizde bir prenses uyurdu
Duvarda ellerimizin şekilli gölgesi
Mum ışığına sığınmış masallarımız vardı
Bir körebe oyunundan sonra
Açılan gözlerimize inanamadık!
Hazineler gömüldü ölü toprağa
Can suyu kurudu, zaman çatladı dudağından
Ne söyler şimdi cemresini yitirmiş toprak?
Ne avutacak bizi, zalimin sabrı mı?
Bahçıvanlar vefasız artık….
Körebe oynuyor hala kız ve biçare….