Konuş Benimle Aynade Şiiri - Erva Eroğlu

Konuş Benimle Aynade /aynade-2

Tarumar edilmiş bahçemde yeşil bir çınar
Odamın kandilleri bir söner bir yanar
Doğrusu yanan fitil değil, benim
Dünyaya kanan mecnun değil, benim
Ansızın çırpınışını duysam göklerin
Bir gün bakamayacağım kanatlarına kuşların
Kavakların ardından ağlayan bir nehir akar
Düşleri yıllanmış çocuklar,
kağıttan gemilerine bakar
Penceremin önünde allı mor menekşeler
Gel gör ki içeri kül rengi bir resim
Koca oda, yalnızca duvarlar ve sesim
Konuş benimle Aynade
Kırayım duvarlarımı, beyaza boyayayım resimleri
Kaldır üzerimden kasırgaları
Bırak hafif hafif dokunsun tenime meltem
Okşasın yüzümdeki çizgileri yağmur
Dinle demiştim ya hani, yanılmışım..
Konuş benimle Aynade
Ben susayım ebeden, yalnızca sen konuş
Senin için ağlayan bülbüllerin hatırına,
Çiçek açmış ıhlamurların,
Eylülde bahar'ı yaşatmış mevsimlerin hatırına konuş
Gelincikler ayrılığı tarif edermiş
Bense bunca zaman gül diye gelincik kurutmuşum
Bundanmış sayfalarımın dolmayan satırları
Adeta yüreğimi ıssız bir sokakta unutmuşum
Bu yüzden ayrılamayışım kaldırımlardan
Konuş benimle Aynade
Savaşlar bildiğim yerden!
Bana onca felaketin ardındaki renklerden bahset
Mağlubiyetleri iyi biliyorum ben zaten!
Bana yokuşların ardındaki düzlüklerden bahset
 
|Aynade- Konuş Benimle Aynade