Amansız İştiyak Şiiri - Erva Eroğlu

AMANSIZ İŞTİYAK

Vakitler geceyi gösterdiğinde,
Ellerime mürekkep bulaşır amansız .
Parmak uçlarımı derinden bir sızı alır.
Ve gözlerime hezeyan yaşlar iner.
Ateş parçasına döner içimde hatıralar.
Penceremden yüreğime akar söğüdün dalları,
Sıvazlarcasına sırtımdaki sancıları.
Bir günlük hikayeye aldanıp ,
Unutuyorum bin yıllık masalları.
Ben bir sokakta kaybolurken apansız,
Leylekler nasıl bulur göç sonrası yuvalarını?
Ben bu denli korkarken soğuklardan,
Keklikler nasıl öter kanlı kayalarda

Aynade-Amansız İştiyak