Beyaz Güvercine Serenat Şiiri - Erva Eroğlu

BEYAZ GÜVERCİNE SERENAT

Ben aklımdan çıkarmışken gözlerini
Gönlüme mıh gibi kazınmış meğer
Toprak çoktan örtmüşken özlemini
Bir defada ağlasa bülbüller, ihtimaline değer.

Baharlar yaprak döker içimde.
Ayazlar ateş gibi yakar biçimde.
Dünyamın derinliklerinde müphem bir sessizlik var.
Yokluğun ihtimalinden daha da kolay.

Aklım göçebe kuşlar ülkesi misali.
Ne gündüzü var ömrümün ne gecesi.
Özgürlüğünü alır gönlümün;kırlangıçların sesi.
Hasretin tarifsiz bir acı,
Mutad olmayan bir ölüm gibi...

Şimdi bihabersin bu şiirden..
Bihabersin mısralarımdaki uyaklardan..
Bilmezsin gizlediğim uçurtmaları salıverdiğimi göklere!
Bilmezsin sokak aralarında sarıverdiğimi türkülere..

|Aynade-Beyaz Güvercine Serenat