Kollarımda ölen biri var,
asmış kendini; tanımıyorum, kim bu?
Ayakkabısı fiyakalı,
çorapları delik biri.
Kaleminden dökülen son satırlar:
“Hayat yaşamaya değer.”
Ama benim bir hayatım yoktu,
diyordu sanki.
Kendisiyle beraber ölmüş hayalleri,
sevmiş belli ki birisini.
Mutluymuş aslında,
ondan önce.
Cebinde köstekli bir saat,
zamanı durmuş.
Kendisiyle öldürmüş zamanı şair,
sanki hiç bitmeyecekmiş gibi.
Kayıt Tarihi : 18.08.2026 12:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!