Kokundan Öptüm Şiiri - Samim İğde

Bir avuç toprakla bir mermer taşa
Dün yine sarılıp kokundan öptüm.
Maziyi anarken ilk günden başa
Dün yine sarılıp kokundan öptüm

Boy vermiş diktiğim çiçekler sende
Emsâlsiz bir yorgan süs olmuş sende
Ne olur azıcık yer açsan sende
Dün yine sarılıp kokundan öptüm

Okşadım toprağın dönüşte tekrar
Hayırla yâd ettim dilimde ikrar
Hakkın var üstümde mümkün mü inkâr
Dün yine sarılıp kokundan öptüm

Tanrı’ya yalvardım nasip et diye
Özledim burnumda tütüyor diye
Tam şura yanını lûtfeyle diye
Dün yine sarılıp kokundan öptüm

𝓡𝓪𝓶𝓪𝓴 𝓚𝓪𝓵𝓭𝓲 / Samim İĞDE