Köksal Akar Şiirleri - Şair Köksal Akar

Savrulsun umutsuz bu yolda cismin,
İstersen büyüme hiç, sonsuza dek
Öksüz kal doğmadan, konmasın ismin,
Kanatsız, duygusuz, hissiz kelebek…

Kalıver hiçliğin derinliğinde,

__________________Sevgili Barış Doğan'ın ''Eyvah Ey'' adlı şiirine naziredir.


Bölemeyip iki eşek yükünü,
Kızanlara bey dediler… Eyvah ey!
Lakin mersedese binip, yekünü,

Anlamadın, anlama! hayal şehrinin kızı;
Çileli yüreğimden süzülen ızdırabı.
Bir yanımı kemiren ince, derin bir sızı,
Bir yanımda kederin ömre vuran mızrabı...
Dost bildiğin bahtından ırayınca anlarsın,
Izdırap saçlarını tarayınca anlarsın.

Yaralı kuşlar misali
Benim ömrüm benim ömrüm.
Gezdi nice gurbet eli,
Benim ömrüm benim ömrüm.

Dert söylenir çile yazar,

Ruh kalıbında esir, tene isyanda suret,
Uyku da neden hala fikir ve akıl; hayret!

Neslini inkâr ile garba dönmüş hayali,
Yoktur cebriliğinin cihanda bir emsali!

Değişti gülün rengi, kışa döndü her bahar,
Büyüdükçe büyüdü hüzün, yalnızlık kadar.

Aşk zindanda vuruldu, Mecnun Leyla’dan sürgün,
Uzadı bu elemle asırlar kadar bir gün!

Açıldı gökkubbede kapılar birer birer,
Yaradanın izniyle beşeriyat canlandı.
O mübârek isminin şanıyla mesafeler,
Yedi iklim, Hak dünya, geceler aydınlandı...

Doğdu güneş nûrunun gölgesinde Nebi'nin,

Kaç ömür tükettim de gittiğin günden beri,
Mevsimler değişmedi; açmadı güller Elif!
Kaç yıl aradım bilmem saklandığın o yeri,
Gelmek istedim sana, gelmedi yollar Elif!

Burcu burcu hasretin, bağrımdan vurdu beni,

Sarmaz yâren bildiğim vefasız kollar beni
Sıla bildiğim yurtlar gurbete yollar beni…
Ah etmem, yüreğimi kanatan diken olsa
Yandırır seher vakti derdiğim güller beni
Mecnun’dan beter bilir tanıyan kullar beni…

Dost dediğin güle benzer,
Tutmasını bilmek gerek.
Kahır bile bala benzer,
Yutmasını bilmek gerek.

Hak yaratmış seni beni,