Köksal Akar Şiirleri - Şair Köksal Akar

_________________Barış Doğan'a...


Bir vefasız dilberin aşkına gönül verdim,
Çağladı gözden yaşım ona nehir dediler.
Erenler sofrasında postumu yere serdim,

Elindeyim işte bir gül misâli
Kır beni ne olur solana kadar
Estikçe başında sevdanın yeli
Der beni dermanın bilene kadar

Elveda desen de bugünden düne

Neylerim serveti neylerim malı,
Ömrümü elimden çalan dünyada.
Razıyım dertlerin olsam hammalı,
Beni gurbetlere salan dünyada.

Gideni götürür; getirmez geri,

Pembe bir düştü işte senden yana gördüğüm
Doğduğum gün bahtıma verilen büyük ödül…
Her anında bir gizem, her hayal bir kördüğüm;
Bir yanın ateş kokar öbür yanın gonca gül…

Nice yıllar tükendi senin uğrunda ey yâr;

Bana şair demezler; oysa şiir uğraşım,
Bu sebepten büyüyor demek belalı başım.

Yalnız aşk için gönül çektiğin bunca çile,
Yalnızca kendin için yanıp da kavrulursun.
Her gün başka bir dağın serilip eteğine,
Her gün başka bir avcı elinden vurulursun.

Uyan ey deli gönül,uyan ki geçer zaman.

Savrulsun umutsuz bu yolda cismin,
İstersen büyüme hiç, sonsuza dek
Öksüz kal doğmadan, konmasın ismin,
Kanatsız, duygusuz, hissiz kelebek…

Kalıver hiçliğin derinliğinde,

Anlamadın, anlama! hayal şehrinin kızı;
Çileli yüreğimden süzülen ızdırabı.
Bir yanımı kemiren ince, derin bir sızı,
Bir yanımda kederin ömre vuran mızrabı...
Dost bildiğin bahtından ırayınca anlarsın,
Izdırap saçlarını tarayınca anlarsın.

Yaralı kuşlar misali
Benim ömrüm benim ömrüm.
Gezdi nice gurbet eli,
Benim ömrüm benim ömrüm.

Dert söylenir çile yazar,

Değişti gülün rengi, kışa döndü her bahar,
Büyüdükçe büyüdü hüzün, yalnızlık kadar.

Aşk zindanda vuruldu, Mecnun Leyla’dan sürgün,
Uzadı bu elemle asırlar kadar bir gün!