Kökeli Ozan Şiirleri - Şair Kökeli Ozan

Sana varmak, hayel oldu dünyada,
Mechul oldun, ey sevdiğim bir anda.
Kara bağrım, yanacaksan yan amma,
Benim değil, ellerinsin ne fayda.

Her an ruhun, benimle olsa bile,

Ey benim meramım sanadır sözüm,
Git veda etmeden görmesin gözüm.
Allah’ın laneti gönlünlünde hüzün,
Bitmesin bir ömür sürsün sevdiğim.

Gülen yüze muhtaç hasret kalasın,

Makamı devran sürenler,
Halktan saygınlık görenler.
Utanmaz önde gelenler,
Verinde yesin gebersin.

Nasıl olsa gömülecek,

Beni sevdalardan sevdaya salan,
O mahsun bakışın aklımı alan.
Yıllardır özlemim hasretim olan,
O güzel rastlantı suçum değilki.

Dön desem yürekten dönmezsin bana,

Kim diye sorduğum yar hayalimde,
Bir sevda güneşi parlar yüzünde.
Sana rastladığım o güzel günde,
Kim diye sorduğum o kadın sensin.

Öyle şirin güzel ömre bedelsin,

Ne olur ayrılığı isteme benden,
Sevmiştim seni candan cani gönülden.
Terk edip gitsen bile geri dönmesen,
Sen bensin bedenimde özüm gibisin.

Hayatım canım benim sen herşeyimsin,

Hasreti bırakıp özleme koşsan,
Şu seven gönlümün şahı sen olsan,
Bir benim sevdiğim bir yarim olsan,

O zaman şu gönlüm,huzur bulacak,
Bu beden sana tutsak senin olacak.

Topraktan var olmadıkmı,
Bedende halk olmadıkmı.
Doğarken ağlamadıkmı,
Benim senden ne farkım var.

Sevgiyle Aşkla yoğrulduk,

Bir kapı çalındı gelen sen sandım,
Öyle bir gücüme gittiki sorma.
Yokluğun kahretse görmesem bile,
Ben senin sevgine bir ömür biçtim.

Her yüze güleni sakın ben sanma,

Laf anlamaz bir Meleksin,
Neden böyle hep üzersin.
Gönlüm daha ne söylesin,
Seviyorum Anlasana.

Neden böyle kararsızsın,