Kökeli Ozan Şiirleri - Şair Kökeli Ozan

Çaresiz dermana koşanlar gibi,
Yolunu kaybedip şaşanlar gibi.
Aşkıyle dağ delip aşanlar gibi,
Ah çekip sineye vurdun mu söyle.

Anasız babasız yetimler gibi,

İnsan oğlu insanlığa görevin,
Hayat mektep ise sevgi ödevin.
Kalp kırmadan şu dünyadan göçenin,
Yönü kıble yolu cennet değilmi.

Allaha ibadet farzdan değilmi,

İnsanım topraktan oldum,
Kalbimi nurla doldurdum.
Ecel geldi suyla yundum.
Döndüm mevlaya mevalaya.

Nefse uydum köle oldum,

Dünya dolu hayatıma,
Son verdi bindim salıma.
Günahımla sevabımla,
Gidiyorum dosta doğru.

Bir yar sever tanırsın,
Gönülden inanırsın.
Hayatı zindan eder,
Gönülden sallanırsın.

Karşılıksız seversen,

Talan ettim şu ömrümü,
Aşırdım ben, bende beni.
Sığmadım gönül kabıma,
Taşırdım ben, bende beni.

Yar dilinde ağır gamdım,

Hiç hayır yok bu gidişte,
İstediğin oldu işte.
Kovdun gittim, bitti işte,
Bensiz günün kutlu olsun.

Sevdim seni bilmem niye,

Verdiler gam ile çile,
Çekerim yar bile bile.
İçermiş yar gündüz gece,
Dertli imiş bilemedim.

Sevdim sevdim alamadım,

Nedir bu gururun nedir bu kibrin,
İçindeki öfken hasetin kinin.
Öyle hain ruhlu öyle zalimsin,
Toprağın oğlusun belli mi değil.

Türlü türlü topraklardan yoğruldun,

Dostum sana sözüm dinlediğin an,
Dinleyip sözümü anladığın an.
Nasihattan payda almadığın an,

Vakit çoktan geçmiş,geçmiş olacak.
Dünyadan bedenin göçmüş olacak.