Kökeli Ozan Şiirleri - Şair Kökeli Ozan

Güvenmeyin tahtınıza,
Oğlunuza kızınıza.
Ne çıkarsa bahtınıza,
Varmı başka çaresi dost.

Nara atsan dağ devirsen,

Başından gitmez dumanın,
Ne derdin var nede gamın.
Bittim tükendim tamamım,
Yordun ey dumanlı dağlar.

Haykırsam yankılar sesim,

Bir mektubun geldi yine, hep sitem dolu,
Gurbet bayramları bu ya, bilmen’mi Anne.
Yalvarırım şu sitemin, bir sona ersin,
Dostluklar yalan olmuş, görmen’mi Anne.

Yakında el öpenlerin, olmazsa şaşma,

Güle baykuş kondurmayın,
Dost düşmanı güldürmeyin.
Gönülleri kırdırmayın,
Dünya fani gelir geçer.

Öfke sitem kan akmasın,

Dokunuyor can özüme,
Hakkımı helal etmem size.
Emanetçi kuklalardan,
Ayna yaptık kendimize.

Başındaki tasmasından,

Topraktan var oldum toprağa döndüm,
Adıma ilk insan Adem diyorlar.
O kadar meleğe secde ettirdi,
Yinede hiç kıymet bilmez insanlar.

Çamurdu bu beden cana döndürdü,

Doğunun şahıdır benim güzelim,
Mor fistan giyinmiş sümbül desenlim.
Viran şehir omuş gönlümde yerin,
Sensiz şu Harranı şarkı neylerim,
Urfa,Mardin,Maraş,Karsı neylerim.

Bir bahar gibiydi Aşkımız hani,
Zamansız öldürdün kahrettin beni.
Aşkınla susamış hasret bedeni.
Kurumuş yaprağa dala döndürdün.

Hani ya mutluyduk seninle gülüm,

Söküp at içinden kötü huyunu,
Ne bilsin taş dediğin Aşkı gururu.
Bitmez tükenmez sevdanın bumuydu sonu,

Sen benim yüreğimde gönül yaramsın.
Sen benimsin, benden başka ele haramsın.

Ağır geldi har bildiğim sözleri,
Hiç silinmez bu sevdanın izleri.
Şu dağları mesken tutup gezeli,
Hep içime yağdım gören olmadı.

Haber saldım sevda yüklü kervana,