Kökeli Ozan Şiirleri - Şair Kökeli Ozan

Bardayım,
Hıçkırıklara boğulmuş bir Kadın.
Çoook içerlemiş çook.
Anlata anlata bitiremedi.
Buruk ya yüreği.
Açıldı işte.

Ay dedem parlak yüzlüm,
Haber varmı kızından.
Ben utanır diyemem,
Dilim Sürçer nazından.

Sığmadın ay parcası,

Bir selamım olsun anlayanlara,
Allah kelamına uyanlarda var.
Var olan gercegi inkar edenler,
Bu sonsuz kudreti bilenlerde var.

Dünya ahvalinden habersiz olma,

Sözün özü haktır dostum öğrenmelisin,
Derdine çare yok sanma direnmelisin.
Sakın isyan etme boşa sabretmelisin.

Sabırla çıkmazsan yola,
Bir gün kalırsın bak yaya.

İnsanlığın Anasıyım,
Var oluştan mayasıyım.
Tek evi tek yuvasıyım,
Toprağım Anayım ana.

Öyle büyük bir nimetim,

Sıra sıra dağlar yeşil örtülü,
Açılır leylağı gülü sümbülü.
Hayali gözümden gitmez bir türlü,
Bir başkadır benim canım Türkiyem.

Yaylasında koyun kuzu meleşir,

Örfün tören mahkum eder kendine,
Sevemezsin yasak korlar sevgine.
Böyle gelmiş böyle gider menzile,
Hedef tahtasına döner gidersin.

Hiç kimseler bilmez sevişir gönlün,

Ne utanmaz bir Aşık'sın,
Haydutmusun hırsızmısın.
Laf anlamaz arsızmısın.

Git üstüme düşme benim,
Yaram derin deşme benim.

Kırılmadı gönlüm, hepsi bahane,
Seninle bir ömür, hayat şahane.
Gireceksen sorma, sarda öyle gir,
Hükmeyledi sevdan gönül haneme.

Gidersen bir daha dönmezsin diye,

Yol almışım oba oba uygur boyundan,
Aslım benim dede korkut Oğuz soyundan.
Kına yakmış ellerine yörük gelini,
İlmik ilmik düğüm düğüm süsler kilimi.
Kına yakmış ellerine Türkmen gelini,
İlmik ilmik düğüm düğüm süsler kilimi.